Dlaczego warto jeść warzywa nawet z marketu zamiast żadnych

Jak głosi miejska legenda warzywa z marketu są niesamowicie „trujące”, pełne zabójczych dla nas pestycydów i w ogóle nie powinno się  ich jeść. Lepiej kupować, jak mówią ludzie, warzywa i owoce na jakimś ryneczku, bo wtedy podobno mają mniej chemii na sobie. A jak głoszą niektórzy – w ogóle ostrożnie z tymi warzywami i owocami, ponieważ nigdy nie wiadomo jakież to niesamowite trucizny w nich siedzą: jeden pan w internetowej telewizji to nawet mówił, że bezpieczniej jeść zwierzęta, bo te przynajmniej mają wątrobę, więc się oczyszczają, a rośliny wątroby nie mają, więc się nie oczyszczają i dlatego warzywa z marketu są trujące, a mięso zwierząt jest bezpieczne i oczyszczone. Czyżby?

Dzisiaj przyjrzymy się bliżej tym miejskim legendom i mitom internetowym jak również faktom rzeczywistym – w poszukiwaniu odpowiedzi na niezmiernie ważne dla nas wszystkich pytanie: jak bardzo zatrute pestycydami są sprzedawane w Polsce warzywa?

Bardzo często czytelnicy piszą na ten temat, wyrażając swoje obawy i pytając o opinię: jeść w końcu te normalne sklepowe warzywa i owoce czy nie jeść? Są one faktycznie „zatrute” w niebezpiecznym dla ludzi stopniu czy nie? Otóż ja sama laboratorium w domu nie mam, naukowcem też nie jestem by umieć takie rzeczy badać, lecz to co wiem na pewno, to wiedza z autopsji, czyli oparta o moje własne życiowe doświadczenie – to właśnie dzięki niemu powstała w ogóle ta witryna. Doświadczenie to zaś jest takie, że z traumatycznych, pogłębiających się wraz z upływającym czasem (ponad 40 lat) przeżyć zdrowotnych wydobyły mnie zwykłe, sklepowe, najtańsze warzywa i owoce, krajowe tudzież importowane. I nie żadne tam „bio”, „eko” i „organic”, bynajmniej! Zwyczajnie nie miałam do takowych przez dłuższy czas w ogóle dostępu. Nie miałam wyjścia jak kupować i jeść to, co było pod ręką. W ten oto dosyć przypadkowy i niejako wymuszony sytuacją sposób poznałam prawdę, a ona mnie wyzwoliła!  Oto ta prawda (pozwólcie, że powtórzę, albowiem zwyczajnie sprawia mi to szaloną przyjemność): zwykłe sklepowe warzywa wróciły mi utracone zdrowie,  witalność i radość życia, zamiast mnie położyć do grobu lub co najmniej wpędzić w jeszcze gorsze choróbska, jak więc mogą być „zatrute”?

Powiem więcej: moi czytelnicy, których przekonałam aby spożywali więcej (jakichkolwiek) owoców i warzyw dla zdrowotności (przy czym nie sądzę, aby każdy miał dostęp do ekologicznych świeżych płodów rolnych przez cały rok w naszym klimacie) są podobnie jak jaszczerze zadziwieni i pozytywnie zaskoczeni, co takiego mogą dla nas zrobić skromne jarzynki z pobliskiego sklepu. Trzeba przyznać, że od strony praktycznej (o teoretyczno-naukowej za chwilę) wygląda to imponująco. Każdemu pomaga, nikogo nie wpędziło do grobu.

Gdzie się rodzą i skąd przybywają mity o rzekomych „trujących” warzywach i owocach w sklepie? Tam, skąd bierze się w dzisiejszych czasach większość mitów: z internetu. Dzięki portalom społecznościowym oraz popularnym telewizjom internetowym zaraza mitów rozsiewa się z zatrważającą prędkością. Wystarczy, że ktoś „wrzuci na fejsa” obrazek z „parszywą dwunastką najbardziej zanieczyszczonych pestycydami warzyw i owoców”, albo ze „szczęśliwą piętnastką najmniej zanieczyszczonych”. Są to tymczasem, trzeba wiedzieć, dane pochodzące nie z Polski, lecz z USA, od ekologicznej amerykańskiej organizacji pozarządowej EWG (Enviromental Working Group) i stworzone w oparciu o wykonane (w latach 2000-2008) przez amerykański Departament Rolnictwa badania próbek warzyw i owoców sprzedawanych w amerykańskich sklepach. Amerykańskie konwencjonalnie uprawiane produkty rolne może i faktycznie wołają o pomstę do nieba będąc zanieczyszczone chemią (jak wynika z raportu EWG, choć inni badacze mają spore wątpliwościco do metodologii przetwarzania danych przez EWG).

W tym miejscu pozwólcie, że zapytam  uprzejmie: po kiego grzyba mnie wiedzieć jak bardzo zatrute są amerykańskie płody rolne i co stanowi u nich parszywą dwunastkę czy też szczęśliwą piętnastkę? Do niczego taka wiedza przydatna dla mnie osobiście nie jest! Ja nie mieszkam w USA i nawet się tam nie wybieram. Może być to wiedza przydatna jedynie komuś, kto planuje tam zamieszkać lub choćby kogoś odwiedzić. Interesuje mnie jednak owszem jak się ma sprawa w Polsce z zanieczyszczeniem warzyw i owoców pestycydami. Amerykański Departament Rolnictwa to badał w USA. A jak jest z tym u nas? Czyżby nasze polskie Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi rozkosznie sobie spało, podczas gdy pozbawieni sumienia rolnicy pryskają na naszą żywność czym popadnie i potem cichaczem sprzedają takie ociekające pestycydami, suto zaprawione chemią warzywa i owoce, aby truć nimi nagminnie polskie dzieci, polskie kobiety i mężczyzn?

Otóż okazuje się, że nie – nasze Ministerstwo Rolnictwabynajmniej nie śpi: takie same badania na obecność pozostałości pestycydów w płodach rolnych regularnie zleca się odgórnie również u nas w Polsce. Dlaczego o naszych krajowych badaniach nie słyszy się „w internetach” ani w ogóle za bardzo gdziekolwiek?  Może dlatego, że u nas brakuje odpowiednika amerykańskiej organizacji pozarządowej typu EWG (Enviromental Working Group, nie mylić z EWG w znaczeniu „Europejska Wspólnota Gospodarcza”), która by takowe dane tak ochoczo rozgłaszała. W przypadku Polski zlecone i finansowane przez MRiRW badania kontrolne płodów rolnych pod kątem zanieczyszczeń pestycydami mają miejsce zanim trafią te produkty do sklepów, a to dlatego, że zgodnie z przepisami prawaprodukty rolne muszą spełniać wyznaczone w tym zakresie dosyć wąskie, ściśle określone normy, według których ilość poszczególnych pestycydów (insektycydów, fungicydów oraz herbicydów) pozostałych w gotowym do spożycia warzywie lub owocu może w ogóle mieć miejsce, zanim jedzenie to trafi do rąk konsumenta. A przynajmniej bada się to w stosunku do produktów, które trafiają do hurtowni i sklepów (trudno jednak powiedzieć jak to jest z produktami sprzedawanymi na targowiskach i czy ktoś nad tym sprawuje kontrolę, ale nawet na targowisku najczęściej sprzedawcy zaopatrują się również w hurtowni).

Jak bardzo dostępne w Polsce warzywa i owoce są „zatrute”?

Okazuje się, że nie aż tak znowu bardzo. Prawdopodobieństwo natrafienia na „zatrute” (czyli posiadające jakiekolwiek pozostałości pestycydów) egzemplarze nie jest wcale taka wielka jak częstokroć głoszą „internety”, a ilość pozostałości pestycydów daleko odbiega od najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP). Prawdopodobieństwo trafienia w sklepie na warzywo lub owoc, w którym poziom NDP zostałby przekroczony jest już w ogóle znikoma.

Ostatnim razem gdy polscy naukowcy badali w 2014 roku na ile mamy u nas „zatrute warzywa” (o czym można przeczytać tutaj: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26024398),  okazało się, że szukając pozostałości 207 różnych pestycydów w 317 pobranych próbkach  znaleziono pozostałości jakichkolwiek pestycydów tylko w 89 próbkach (65 próbek owoców i 24 próbki warzyw), co stanowi ok. 28% wszystkich pobranych próbek (a więc nie wszystko jest w ogóle tuż przed pójściem do sprzedaży pryskane czymś straszliwym, zacznijmy od tego), z czego przekroczenie poziomów dopuszczalnych przepisami prawnymi odkryto tylko w dwóch próbkach (obydwie były próbkami malin). Najczęściej pozostałości pestycydów znajdowały się na agreście (100% badanych próbek, a badano ich siedem) i jabłkach (tutaj też zbadano 7 próbek, z czego 2 próbki były wolne od pozostałości pestycydów, a 5 zawierało je w ilości dopuszczonej normami, co procentowo stanowi 71,4% badanych próbek, tak czy inaczej nie wszystkie sprzedawane w Polsce jabłka są „zatrute”).

Popularne warzywa takie jak kapusta biała, szpinak, sałata, groszek zielony, fasolka szparagowa, rzodkiewki, chrzan, cebula, seler, fasola, buraki czy wśród owoców śliwki nie miały w ogóle żadnego mierzalnego poziomu pestycydów. Marchew też można uznać w zasadzie za bezpieczną: na 12 pobranych próbek tylko w jednejznaleziono pozostałości pestycydów (aczkolwiek nie przekraczające normy). Wśród owoców najlepiej wypadły… truskawki tak powszechnie posądzane u nas o to, że „to dzisiaj sama chemia” (może dlatego, że w USA znalazły się one w „parszywej dwunastce”, a wiadomość rozsiała się jak zaraza przez internet): na 24 próbki przebadane przez rzeszowskie Laboratorium Badania Pozostałości Środków Ochrony Roślin aż 19 próbek truskawek było całkowicie wolne od pestycydów. Całkiem nieźle wypadły wiśnie: na 17 badanych próbek aż 15 było całkowicie wolnych od pestycydów.Morele – na 15 badanych próbek 12 było całkowicie wolnych od pestycydów, brzoskwinie – na 12 badanych próbek 10 było wolne od pestycydów. Czereśnie (które uwielbiam!) na 12 próbek aż 10 było wolne od pestycydów. Kapusta pekińska na 17 próbek aż 15 było całkowicie wolne od pestycydów. Ogórki – na 12 próbek aż 10 było wolne od pestycydów.

Przy czym warto jeszcze też popatrzeć ile mikrogramów pozostałości pestycydów odkryto w przeliczeniu na 1 kg produktu i jak to się ma do dopuszczalnych rygorystycznych norm. Na przykład winogrona: badano 6 próbek i 4 były wolne od pestycydów, a w dwóch znaleziono je w ilościach 0,03 mg/kg produktu do 0,26 mg/kg, podczas gdy maksymalne ilości dopuszczają 5-10 mg/kg. Jak widać pozostałości te owszem były w tych dwóch próbkach, ale nie są to jakieś imponujące ilości i nie zbliżają się do norm, lecz daleko od nich odstają. We wspomnianej marchwi na 12 próbek tylko jedna miała wykryte mierzalne pestycydy w ilościach 0,01-0,07 mg/kg, podczas gdy norma dopuszcza ilości max. 0,5-2 mg/kg. I tak jest w sumie w przypadku wszystkich badanych warzyw i owoców: nawet jeśli „coś” stwierdzano, to z reguły bardzo daleko tym ilościom było do NDP (najwyższy dopuszczalny poziom).

Najgorzej wypadły chyba pomidory: na 30 badanych próbek dokładnie połowa (czyli 15) wykazała pozostałości pestycydów – choć w żadnej  próbce ich ilość nie przekroczyła przepisanych prawem maksymalnych norm. Faktem jest, że przy myciu warzyw w roztworze o alkalicznym pH, to właśnie pomidory najczęściej puszczają obłoczek tłustawej poświaty na powierzchni wody oraz powodują zmianę jej koloru na lekko żółtawy. Nie zawsze tak jest (i ma prawo nie być, skoro w połowie badanych próbek pomidorów nie wykryto w ogóle żadnych pozostałości pestycydów), ale czasem bywa. Czyli jak się trafi: jedne pomidory (czy inne warzywo lub owoc) mogą mieć czystość produktu uprawianego organicznie, a inne mogą mieć nieznaczne pozostałości pestycydów (choć z reguły jest to tylko ułamek tego co dopuszczane jest prawem).

Oczywiście najlepiej jest w ogóle nie spożywać pestycydów, nawet i w najmniejszej ilości (i dlatego warto kupować bio lub hodować samemu czy też dogadywać się z niepryskającymi działkowcami), lecz z drugiej strony opowieści o jakoby niezwykle częstym oraz szalenie wysokim skażeniu warzyw i owoców w polskich sklepach można sobie mówiąc krótko włożyć między bajki. Nie jest ani częste ani wysokie.

Pełen tekst wspomnianego, najnowszego badania znajduje się (streszczenie po polsku, tekst badania po angielsku) na tej stronie jako plik do pobrania i do przeanalizowania:http://wydawnictwa.pzh.gov.pl/roczniki_pzh/pesticide-residues-in-fruit-and-vegetable-crops-from-the-central-and-eastern-region-of-poland?lang=pl

O tym zaś jak z warzyw i owoców usunąć pozostałości pestycydów (najczęściej obecnie używanych, fosforoorganicznych)  pisałam tutaj:http://www.akademiawitalnosci.pl/jak-szybko-i-tanio-usunac-pestycydy-z-warzyw-i-owocow/

Ot, i czar internetowych miejskich legend prysł!

Każde pokolenie ma swoje miejskie legendy. Kiedy byłam mała, to na pogaduszkach przy kawce zbierały się przyjaciółki mojej matki i z wypiekami na twarzy opowiadały sobie o czarnej Wołdze (radziecki samochód), którą ponoć jeździł jakiś psychol (a może nawet cała zgraja psycholi, w zależności od wersji) porywający małe dzieci. Chyba nie muszę nikomu mówić jakie wrażenie wywarło na mnie, kilkuletniej wtedy dziewczynce, przypadkowe podsłuchanie rozmów dorosłych na ten temat! Jeśli chcecie wiedzieć więcej o tej zatrważającej miejskiej legendzie i czy faktycznie okazała się ona prawdą, to można poczytać o niej choćby tutaj [klik].

Świat się zmienia i zmieniają się też miejskie legendy. Dzisiejszym z kolei niezmiernie modnym tematem rozmów dorosłych jest (podsycana przez tzw. „internety”) obawa przed  zatrutą żywnością, a już szczególnie podejrzane są warzywa i owoce ze sklepu (bo z targowiska to ponoć całkiem coś innego, aczkolwiek nikt nie jest w stanie z całą pewnością stwierdzić skąd tak naprawdę pochodzą). Świat stanął na głowie? A może po prostu lubimy miejskie legendy i każde pokolenie ma swoją ulubioną? W tym pokoleniu najwyraźniej modny jest mit o zatrutych warzywach i owocach!

Apeluję zatem do czytelników, aby nie mówili przy dzieciach o tym, że warzywa i owoce w sklepie są „bardzo zatrute pestycydami”. Jest to jak okazuje nie za bardzo zgodne z prawdą, a dziecku może do końca życia zostać podświadomy uraz i niechęć do spożywania darów natury. Co mu na zdrowie w przyszłości nie wyjdzie. Ani ten uraz ani to stronienie od warzyw i owoców. Pamiętajmy, że nawyki żywnościowe tworzą się w dzieciństwie, zgodnie z powiedzeniem „czym skorupka za młodu…”.

Moim zdaniem (choć lubię, cenię i sama na ile mam możliwość uprawiam swoje warzywa i owoce ekologiczne) nie ma powodów by siać panikę, bo ZAWSZE jedzenie warzyw i owoców, nawet tych konwencjonalnych, będzie przynosiło pozytywne skutki, czego jestem chodzącym żywym przykładem, zaś wszelkie badania naukowe to potwierdzają (jak do tej pory nie ma ANI JEDNEGO badania, które wiązałoby zwiększone spożycie warzyw i owoców z ryzykiem chorób czy przyspieszonym starzeniem i zgonem, za to wszystkie mówią coś wręcz przeciwnego [1]). A jeśli ma się gdzieś dostęp do uprawianych „po bożemu” lub kawałek ogródka gdzie uprawia się samemu, to rzecz jasna z różnych względów same plusy jak najbardziej, lecz z drugiej strony wpadać w paranoję z powodu marketowych konwencjonalnie uprawianych warzyw naprawdę nie polecam. Nieco gorzej niż w warzywach i owocach przedstawia się sytuacja pozostałości pestycydów w polskich zbożach przeznaczonych na rynek konsumpcyjny, szczególnie pszenicy i jęczmieniu [2], ale jakoś dziwnie nikt się nad tym nie zastanawia utyskując, iż koniecznie potrzebny jest powrót drożdżówek do szkolnych sklepików, bo dzieci inaczej nie mają w szkole co jeść 

Jedzcie świeże warzywa i owoce (dużo, często i do ustąpienia objawów) – nawet te z marketu będą zawsze lepsze niż żadne! 

 P.S. Uprasza się jednocześnie o zaprzestanie wiecznego myleniapestycydów z nawozami. Jedno z drugim nie ma kompletnie nic wspólnego!

Pomocne linki:

1. http://www.damianparol.com/pestycydy/

2.  E. Malinowska et al „Pesticide residues in cereal crop grains in Poland in 2013″, Environ Monit Assess. 2015 Jun;187(6):329,http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4420839/

Żródło:http://www.akademiawitalnosci.pl/dlaczego-warto-jesc-warzywa-nawet-z-marketu-zamiast-zadnych/

„Zdrowe” masło roślinne powoduje rozwój choroby Alzheimera

Choroba Alzheimera jest jak wiadomo neurodegeneratywnym schorzeniem i atakuje określone obszaru mózgu. Niemniej jednak czynniki ryzyka określa nie tylko to, w co wyposażony jest dany organizm.

Choroba może rozwijać się również pod wpływem czynników zewnętrznych, takich jak złe warunki ekologiczne, naruszenia snu czy, jak wyjaśniono niedawno, sposób odżywiania. 

Zespół ze Szkoły Medycznej im. Lewisa Katza przy Uniwersytecie Temple (USA) poinformował, że spożywanie oleju roślinnego z rzepaku związane jest z pogorszeniem pamięci i zdolności do uczenia się, a także zwiększeniem wagi. Eksperymenty na myszach pokazały, że te naruszenia mogą z kolei być oznakami choroby Alzheimera. 

Olej rzepakowy jest bardzo rozprzestrzenionym produktem spożywczym i znanym od starożytności. Wprawdzie wcześniej był wykorzystywany do oświetlenia i oliwienia. Z powodu specyficznego smaku, który utrzymuje się nawet po rafinowaniu, nie spożywano go. Dopiero w drugiej połowie XX wieku producenci zaprezentowali nowe rodzaje rzepaku, którego nasiona okazały się nadające do sporządzenia oleju. Otrzymało ono nazwę Canola (skrót od  CANadian Oil, Low Acid, czyli  kanadyjski olej o niskiej kwasowości). 

Producenci zapewniają, że olej rzepakowy obniża ryzyko rozwoju chorób wieńcowych, jednak z powodu tego, że produkt pojawił się na rynku stosunkowo niedawno, specjaliści jeszcze nie zdążyli zbadać wszystkich jego skutków. Co więcej, nowa praca naukowa po raz pierwszy wiąże spożycie oleju rzepakowego z negatywnymi skutkami dla mózgu. 

"Olej canola jest atrakcyjny, ponieważ jest tańszy niż inne oleje roślinne i reklamuje się go jako zdrowy produkt Jednak bardzo mało jest badań, potwierdzających to, szczególnie jeśli mowa o korzyściach dla mózgu" – opowiada autor badań, profesor Domenico Pratico.

Wraz z innymi naukowcami badał on, jak ten produkt wpływa na zmiany zachodzące w mózgu i charakterystyczne dla choroby Alzheimera. To, przypomnijmy, powstawanie plak (blaszek amyloidowych)  i splątków neurofibrylarnych w mózgu. 

Według Pratico, długotrwałe spożywanie oleju rzepakowego  odgrywa kluczową rolę w obniżeniu zawartości "pożytecznych" dla mózgu białek. 

Teraz zespół naukowców planuje przeprowadzenie kilku krótszych eksperymentów, aby wyjaśnić, w jakim momencie zaczyna się negatywne oddziaływanie produktu na mózg. Poza tym, konieczne jest wyjaśnienie, czy spożywanie oleju rzepakowego wiąże się z jakimiś innymi neurodegeneratywnymi chorobami i formami demencji. 

Wnioski z obcnego badania zostały przedstawione w artykule naukowym, opublikowanym w piśmie "Nature". 

Źródło: Sputnik Polska   Żródło:http://alexjones.pl/aj/aj-technologia-i-nauka/aj-medycyna/item/123601-zdrowe-maslo-roslinne-powoduje-rozwoj-choroby-alzheimera

Zalecenie Konieczności Wymiany Stawów Jest Oszustwem! Akademia Medycyny Regeneracyjnej

Człowiek modli się o łaskę, sam niechętnie jednak obdarza nią innych. Dlaczego więc oczekuje jej od Boga? To niesprawiedliwe liczyć na coś, czego samemu nie chcesz dać. -Isaac Bashevis Singer

Nie należy bagatelizować problemów ze wzrokiem

Najczęściej występującymi schorzeniami okulistycznymi u osób starszych są zaćma, jaskra i zwyrodnienie plamki żółtej. Seniorzy jednak często lekceważą problem ze wzrokiem, bo wychodzą z założenia, że wraz z upływem wieku pogorszenie się widzenia jest czymś normalnym i nie wymaga interwencji. Zdaniem lekarzy to duży błąd. Badania kontrolne oczu trzeba wykonywać regularnie, nawet jeśli wydaje się, że od ostatniej wizyty u okulisty nic się nie zmieniło. Niektóre schorzenia, jak na przykład jaskra, przez długi czas mogą bowiem występować bezobjawowo, a w kolejnej fazie choroba mogą doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego.

Zdaniem okulistów bardzo złą praktyką powszechnie stosowaną przez osoby starsze jest noszenie od lat tych samych okularów korekcyjnych, mimo że od dawna nie spełniają już one prawidłowo swojej funkcji i widzenie w nich jest zaburzone. „Z wiekiem zaczynamy mieć coraz większe problemy z narządem wzroku i z widzeniem. Najpopularniejszą chorobą jest zaćma, a jedyna metoda jej leczenia to zabieg chirurgiczny – dziś jest on najczęściej wykonywaną operacją na świecie. Kolejną chorobą charakterystyczną dla osób starszych jest jaskra, która nieleczona prowadzi do trwałej utraty wzroku. Wraz z wiekiem zauważamy również zmiany w siatkówce powodujące upośledzenie widzenia. Jest to tzw. AMD, czyli zwyrodnienie plamki” – mówi agencji Newseria prof. Jerzy Szaflik.

Na każde z tych schorzeń lekarze starają się znaleźć antidotum, tak by najskuteczniej pomóc pacjentom. Najlepsza sytuacja jest w przypadku zaćmy, bo jeżeli pozostałe struktury oka są prawidłowe, to zabieg operacyjny wymiany zmętniałej soczewki gwarantuje powrót do dobrego albo bardzo dobrego widzenia. Dużo większy problem jest w przypadku jaskry, gdyż we wstępnej fazie przebiega ona bezobjawowo i pacjent nie zauważa, że dzieje się coś nie tak. „Jaskra nie boli, nie powoduje upośledzenia widzenia w pierwszym okresie, a jednocześnie trwale postępuje, prowadząc do uszkodzenia nerwu wzrokowego. To proces nieodwracalny, dlatego tak istotna jet wczesna diagnostyka jaskry, którą możemy osiągnąć przez kontrolę okulistyczną czy przeprowadzanie badań przesiewowych. To standard w krajach europejskich, jednak w Polsce nie dopracowano jeszcze formuły wczesnego badania pacjentów w kierunku tej jednostki chorobowej” – mówi prof. Jerzy Szaflik.

Jeżeli natomiast chodzi o schorzenia związane z wiekiem, a dotyczące siatkówki (jej centrum i zwyrodnienia plamki żółtej), to w tym zakresie ostatnie lata przyniosły ogromny postęp w medycynie. Jeszcze kilka lat temu lekarze byli niemal bezradni w leczeniu tego schorzenia, a teraz dysponują już nowymi metodami. „Niestety, metody są dość drastyczne, bo polegają na podawaniu leku do wnętrza gałki ocznej. Ma to na celu zatrzymanie postępu choroby prowadzącej do utraty wzroku oraz możliwość przywrócenia pacjentowi możliwości widzenia z bliska oraz daleka. Warunkiem powodzenia jest rozpoczęcie tego leczenia w porę i stosowania go w odpowiednim systemie” – tłumaczy prof. Jerzy Szaflik.

Schorzenia okulistyczne niestety mają to do siebie, że działania profilaktyczne są dość skąpe. Oczywiście trzeba na co dzień dbać o narząd wzroku, natomiast ta profilaktyka nie przekłada się bezpośrednio na możliwość wystąpienia lub niewystąpienia schorzenia. „W przypadku zaćmy, jaskry i zwyrodnienia plamki związanej z wiekiem, te schorzenia niejako nie podlegają profilaktyce. Trudno wyrokować, który pacjent i w jakim wieku zapadnie na daną chorobę. Podstawą profilaktyki jest jednak prowadzenie higienicznego trybu życia” – podkreśla prof. Jerzy Szaflik.

Specjaliści uważają, że istotnym czynnikiem przyspieszającym wystąpienie schorzenia okulistycznego i pogłębiającym degradację narządu wzroku jest palenie tytoniu. „Warto podkreślić szkodliwość tytoniu, bo najnowsze badania pokazały, że w przypadku np. zwyrodnienia plamki żółtej palenie papierosów przyśpieszyło proces postępowania choroby oaz utrudniało jej leczenie” – mówi prof. Jerzy Szaflik.

Okulistyka obecnie może się poszczycić coraz nowszymi, skuteczniejszymi i doskonalszymi metodami leczenia schorzeń wzroku. Zwłaszcza postęp w zakresie leczenia zaćmy jest olbrzymi, gdyż mikrochirurgia spowodowała, że zabieg ten stał się bezpieczny, przewidywalny, daje bardzo dobre wyniki oraz co ważne – pozwala nie tylko na cofnięcie się upośledzenia widzenia związanego z zaćmą, lecz także skorygowanie wad wzroku, które były wrodzone albo nabyte.

– W jaskrze najważniejszą rzeczą jest właściwa ocena stanu, wczesne wykrycie i stosowanie nowoczesnego leczenia miejscowego. W wyjątkowych przypadkach zalecamy pacjentom metody chirurgiczne. Jeśli chodzi o leczenie miejscowe, czyli kroplowe, to tutaj też odnotowujemy pewien postęp. Powstają generacje nowoczesnych, doskonalszych preparatów. Największy progres dokonuje się jednak w chirurgii okulistycznej. W ostatnim czasie wprowadzono tam kilka zupełnie nowych, nisko obciążających narząd wzroku zabiegów mało inwazyjnych. Kiedyś były one problematyczne do wykonania, dziś traktujemy je jako ambulatoryjne – wyjaśnia prof. Jerzy Szaflik.

Zdjęcie: 12019 (CC0)
Źródło: Newseria.pl  Żródło:https://wolnemedia.net/nie-nalezy-bagatelizowac-problemow-ze-wzrokiem/

Woda z górnej półki

Na całym świecie rośnie sprzedaż butelkowanej wody wysokiej jakości. W USA przewyższa ona już rynek słodzonych napojów bezalkoholowych.

Prezentowana w ciężkiej szklanej butelce z nietypowym czarnym napisem, mogłaby uchodzić za ekskluzywną wódkę. Ma też odpowiednio ekskluzywną cenę: u Harrodsa w Londynie jest sprzedawana po 80 funtów. W rzeczywistości jest to jednak tylko butelka wody. Pozyskana bezpośrednio z norweskich gór lodowych, które mają czasem nawet i 4000 lat, Svalbardi jest jedną z setek wód markowych zbieranych z egzotycznych miejsc i sprzedawanych jako produkty luksusowe.

Światowy rynek wody butelkowanej to dziś duży i atrakcyjny biznes. Według firmy konsultingowej Zenith Global rynek ten w ciągu ostatnich lat rośnie średnio o 9% rocznie i wart jest 147 miliardów dolarów. Głównym tego powodem jest zmiana stylu życia. Ludzie spędzają obecnie więcej czasu i jedzą więcej posiłków poza domem. Przestawiają się także na zdrowszą żywność. Dane z Beverage Marketing Corporation (BMC), jeszcze innej firmy doradczej, wskazują, że konsumpcja wody butelkowanej w Ameryce wyprzedziła spożycie słodzonych napojów bezalkoholowych już w 2016 r.

Podstawowe marki, takie jak Aquafina z PepsiCo, konkurują cenowo i mają niewielkie marże. Koszt surowca, pochodzącego zarówno ze źródeł naturalnych, jak i miejskich, jest prawie zerowy, głównymi kosztami są pakowanie, dystrybucja i marketing. Nie jest łatwo przekonać klientów, by płacili dużo więcej, kiedy produkt nie ma charakterystycznego smaku, a alternatywa jest dostępna z kranu w większości bogatych krajów. Ale już „premiumizacja” – owszem, działa. Naprawdę wysokobudżetowa woda butelkowana, sprzedająca się powyżej 1,30 USD za litr, choć nadal stanowi tylko niewielką część amerykańskiego rynku, jest jednym z najszybciej rozwijających się segmentów rynku napojów.

Woda premium to nie jest nowy pomysł. Marka Perrier, należąca do Nestlé, szwajcarskiego giganta spożywczego, oraz francuska woda Evian, należąca do Danone, od dawna podkreślają wyjątkowość swoich naturalnych źródeł i ujęć wody. Ale najnowsze oferty wraz z wodą promują też odpowiedni styl życia. Woda marki Coca-Cola, która jest reklamowana przez Jennifer Aniston, jest sprzedawana jako „inspirująca” dla ludzi sukcesu. Jest to również modne hasło dla LIFEWTR firmy PepsiCo, wprowadzonej w Ameryce przez 30-sekundową reklamę podczas zeszłorocznego Super Bowl. Dla fanów mody jedna z serii butelek Evian zawiera dzieła autorstwa Christiana Lacroix. Takich „kreatywnych” pomysłów i chwytów jest wokół wody coraz więcej.

Dodawanie smaku to inny sposób na „podkręcanie” wody. Sklepy spożywcze oferują już wody o smaku owocowym i wody „roślinne”, takie jak orzech kokosowy, klon lub brzoza. Woda wzmocniona witaminami i minerałami jest hitem dla joggerów i „pakerów” na siłowniach. Rynek jest jeszcze szczupły, ale lukratywny: sprzedaż wody smakowej i wzbogacanej dodatkami to tylko 4% ogólnej ilości sprzedanej czystej wody, według Zenith, ale aż 15% przychodów.

Na luksusowym końcu rynku woda stała się niczym wino, twierdzi Michael Mascha, autor przewodnika po wodzie i napojach. W drogich restauracjach podaje się dokładne pochodzenie wody; wiele restauracji oferuje listy wód wraz z wyborem win. Mascha twierdzi, że w przypadku zamożnych klientów wychodzących z biura na lunch w dbającym o zdrowie Los Angeles zakup drogiej butelki wody jest sposobem na sygnalizowanie swego statusu.

Woda wysokokosztowa budzi kontrowersje, biorąc pod uwagę, że wiele osób w biednych krajach ma ograniczony dostęp do wody pitnej w ogóle, a cała branża jest wyczulona na sprawy środowiska naturalnego. Transport wody z egzotycznych miejsc jest kosztowny; większość plastikowych butelek ląduje na wysypiskach; a niektóre firmy, takie jak Nestlé, zostały oskarżone przez grupy środowiskowe o monopolizowanie źródeł wody kosztem lokalnych społeczności, na przykład w okresach suszy w Kalifornii. Nestlé, rzecz jasna, twierdzi że monitoruje warunki środowiskowe wokół swoich ujęć i ściśle przestrzega zrównoważonych praktyk. Wiele marek stara się zawczasu uprzedzać niektóre problemy. Woda Svalbardi jest na przykład certyfikowana jako neutralna pod względem emisji dwutlenku węgla; Coca-Cola finansuje projekty związane z wodą pitną w Afryce itp., itd.

Popyt na ekskluzywną wodę będzie wzrastał, przewiduje Euromonitor, firma badająca rynek, jako że konsumpcja na poziomie klasy średniej w uboższych krajach stara się dorównać zamożniejszym, a na Zachodzie ludzie coraz bardziej unikają niezdrowych napojów bezalkoholowych. Skoro zaś tak, to pomysłowość, którą można już zaobserwować w branży wody butelkowanej, może być dopiero pierwszą kroplą ściekającą z góry lodowej.

Autorstwo: Bogusław Jeznach
Zdjęcie: skyradar (CC0)
Źródło: NEon24.pl  Żródło:https://wolnemedia.net/woda-z-gornej-polki/

Czego nie wiecie o zielonej herbacie

Według grupy uczonych palacze mogą znacząco obniżyć ryzyko rozwoju nowotworu płuc, jeśli wyrobią w sobie nawyk picia zielonej herbaty.

Wyniki badań uczonych wykazały, że w popularnym napoju obecne są substancje wpływające na prawdopodobieństwo rozwoju raka płuc.

Mowa o ryzyku związanym z dziedziczeniem, które szczególnie często dotyka palaczy. U osoby niepalącej, z genetyczną skłonnością do nowotworu płuc, ryzyko zmniejsza się o ponad pięć razy, jeśli wyrobi ona w sobie nawyk picia zielonej herbaty, ale największą korzyść zielona herbata przynosi miłośnikom wyrobów tytoniowych. Ryzyko rozwoju nowotworu zmniejsza się u nich o 12,7 raza!

Odkrycia dokonano drogą zbadania właściwości aromatycznego napoju. O tym, że zielona herbata jest w stanie regulować proces rozwoju nowotworów, wiedziano już dawno. Jednak dokładne zbadanie jego właściwości pokazało, że napój rzeczywiście można określić jako cudowny.

Okazuje się, że zielona herbata zawiera duże ilości polifenoli i antyoksydantów, nader ciekawych składników. Dowiedziono na przykład, że spożycie 5 filiżanek zielonej herbaty dziennie zmniejsza ryzyko zawału o 26%.

Substancje zawarte w herbacie potrafią skutecznie walczyć z artretyzmem, bo dochodzi do blokady elementów destrukcyjnie wpływających na tkankę chrzęstną.

Zielona herbata może być też wykorzystywana w profilaktyce choroby Alzheimera. Zawarty w niej enzym skutecznie hamuje produkcję białek, które są jednym z podstawowych elementów w rozwoju zachorowania.

Dziś natomiast wykryto niepowtarzalną zdolność zielonej herbaty do zmniejszenia ryzyka zachorowania na raka płuc. Dla palaczy to szczególnie miła wiadomość, bo najczęściej to trudno uleczalne schorzenie dotyka właśnie ich.

Źródło: Sputnik Polska  Żródło:http://alexjones.pl/aj/aj-technologia-i-nauka/aj-medycyna/item/123456-czego-nie-wiecie-o-zielonej-herbacie

Zbuntuj nastolatka przeciwko śmieciowemu jedzeniu!

Próbujesz przekonać swoje dziecko do zdrowego jedzenia, ale za każdym razem przegrywasz z reklamami. Psychologowie znaleźli metodę, która pomoże ci w tej nierównej walce – donosi czasopismo „Proceedings of the National Academy of Sciences”.

Zła dieta to jeden z głównych powodów rosnącej na świecie otyłości. Co ciekawe, interwencje, których celem jest edukacja dzieci na temat zdrowego stylu życia, odnoszą pewne sukcesy wśród młodych dzieci, ale niestety nie sprawdzają się w wypadku nastolatków. A jak wiemy, prewencja w wypadku spożywania śmieciowego jedzenia jest ważniejsza niż leczenie otyłości, które staje się coraz trudniejsze. – Aktualne interwencje są nieskuteczne, ponieważ zakładają, że nastolatki przywiązują wagę do konsekwencji nieprawidłowego odżywiania – komentują Christopher Bryan i David Yeager, główni autorzy nowej interwencji.

Psychologowie postanowili odwołać się nie do rozsądku nastolatków, ale ich buntowniczej natury. Do eksperymentu zaprosili ponad 500 adolescentów w wieku od 13 do 14 lat i podzielili na trzy grupy. Pierwszej przedstawiono normalny program zdrowotny opisujący zagrożenia nieprawidłowej diety oraz zyski zdrowego odżywiania, druga posłużyła jako grupa kontrolna, której nie podano żadnych informacji, a w trzeciej wykorzystano nową metodę interwencji.

W grupie interwencji badacze przedstawili nastolatkom metody manipulacji jakimi posługuje się przemysł żywieniowy, pokazując, jak konsumenci uzależniają się od śmieciowego jedzenia oraz jak marki próbują przekonać nas, że ich produkty są zdrowe. Dodatkowo, sportretowano dyrektorów dużych koncernów spożywczych jako „kontrolujących dorosłych” oraz poproszono nastolatków o napisanie eseju, w którym mieli wyjaśnić jak można zbuntować się przeciwko ich władzy. Efekt?

– Zaproponowana przez nas interwencja wskazuje na możliwości tworzenia nowych, kreatywnych sposobów na dotarcie do nastolatków, a tym samym efektywne ograniczenie spożycia niezdrowego jedzenia-podsumowują autorzy.

Przede wszystkim, uczestnicy interwencji w porównaniu do dwóch pozostałych grup zaczęli kojarzyć zdrowe jedzenie z autonomią i społeczną sprawiedliwością. Dzień później, gdy mogli wybrać przekąskę, częściej sięgali po wodę i owoc niż colę i ciastko, zmniejszając dzienne spożycie cukrów o średnio 3,6 gramów w porównaniu do grup kontrolnych. Nawet dwa dni później nastolatki z grupy interwencyjnej reagowały większym gniewem w stosunku do reklam słodkich napojów, co także przekładało się na ich mniejsze spożycie.

Żródło:http://badania.net/zbuntuj-nastolatka-przeciwko-smieciowemu-jedzeniu/  Autor: Konrad Bocian

Smocza krew Białka wykryte we krwi warana z Komodo mogą otworzyć drogę do nowych, skutecznych antybiotyków.

Mitologie różnych kultur są pełne opowieści o smokach i niezwykłych właściwościach, jakie posiadają ich wnętrzności, kości i różne organy. Jedną z najcenniejszych smoczych substancji była podobno ich krew. Zdolna do leczenia chorób układu oddechowego i trawiennego, była powszechnie poszukiwana.

Smoków jest już na świecie bardzo mało. Największe jakie jeszcze żyją na naszej planecie to olbrzymie warany, zwane smokami z Komodo, niewielkiej indonezyjskiej wyspy położonej w ciągu Małych Wysp Sundajskich na zachód od wyspy Flores. Nowe badania naukowe dostarczyły faktów, które mogą świadczyć, że we krwi tych gadów rzeczywiście kryje się wielki potencjał leczniczy. Barney Bishop i Monique van Hoek, z George Mason University w Virginii, donoszą ostatnio w The Journal of Proteome Research, że krew smoka z Komodo zawiera związki, które można wykorzystać jako antybiotyki.

Warany z Komodo, polują z zasadzki na duże zwierzęta, takie jak bawoły i jelenie starając się uchwycić je za gardło. Jeśli ofiara się wyrwie, albo ukąszenie będzie chybione, waran rzadko kontynuuje walkę. Nie jest zresztą tak szybki, aby mógł dogonić uciekającą ofiarę. Zamiast tego, waran wycofuje się i czeka, aż mieszanina łagodnego jadu i dziesiątki patogennych bakterii zawartych w jego ślinie i wsączonych w ranę zadaną napadniętemu zwierzęciu rozwiną się w śmiertelną infekcję i dokończą okrutne dzieło. Obdarzone czułym węchem warany idą tropem skaleczonego zwierzęcia i śledzą swoją słabnącą zdobycz, dopóki ta się nie podda, a wtedy mogą ucztować bez walki. Z reguły do takiej ofiary schodzi się ich klika i uczta przebiega w atmosferze ostrego konfliktu łącznie z wzajemnym kąsaniem. Intrygujące jest jednak, że smoki z Komodo wydają się być odporne na ukąszenia zadawane przez inne smoki. I to właśnie zaintrygowało badaczy.

Większość zwierząt – nie tylko smoki z Komodo – ma w swym organizmie proste białka znane jako peptydy przeciwdrobnoustrojowe (AMP). Jest to ich broń ogólnego przeznaczenia do zwalczania infekcji. Ale jeśli AMP u tych wielkich waranów są wystarczająco silne, by mogły one lekceważyć ukąszenia śmiertelne dla innych zwierząt, to prawdopodobnie mają one szczególną moc. A to może stanowić obiecujące źródło związków chemicznych, na których można oprzeć nowe antybiotyki.

Mając to na uwadze i współpracując z Zoological Park St Augustine Alligator Farm na Florydzie, dr Bishop otrzymał świeżą krew wielkiego warana z Komodo. Zbadał tę krew pod kątem obecności białek o masach cząsteczkowych, długości łańcuchów, ładunkach elektrycznych i właściwościach chemicznych, które były podobne do znanych AMP. Następnie przeanalizował te peptydy za pomocą spektrometru masowego i kombinacji oprogramowania komercyjnego i domowego, aby wytypować, który z nowo odkrytych peptydów miałby potencjał medyczny.

W rezultacie zespół zidentyfikował 48 potencjalnych AMP, które nigdy wcześniej nie były badane. Ich wstępne testy dały równie obiecujące wyniki. Dr Van Hoek wyeksponowała dwa gatunki znanych bakterii chorobotwórczych, Pseudomonas aeruginosa (pałeczka ropy błękitnej) i Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty), na działanie ośmiu najbardziej obiecujących peptydów, które zidentyfikowali. Siedem z ośmiu nowych białek wydatnie hamowały wzrost obu gatunków bakterii; ósmy peptyd był podobnie skuteczny ale tylko przeciwko P. aeruginosa.

Wyniki te są godne uwagi. Bakterie odporne na antybiotyki stanowią coraz większy problem w szpitalach. Uważa się, że zabijają około 700 000 ludzi rocznie na całym świecie. Bakterie P. aeruginosa i S. aureus są szczepami rodzicielskimi dla niektórych z najbardziej groźnych typów zarazków chorobotwórczych. 27 lutego Światowa Organizacja Zdrowia wymieniła obie z nich na pierwszej liście „priorytetowych patogenów”, przy których oporność na leki staje się poważnym problemem medycyny. Odkrycia dr Bishopa wskazują zatem, że smocza krew może okazać się rzeczywiście tak użyteczna przeciwko chorobom, jak sugerują stare mity.

Autorstwo: Bogusław Jeznach
Zdjęcie: 5477687 (CC0)
Źródło: NEon24.pl  Żródło:https://wolnemedia.net/smocza-krew/

7 owadów, które zjadamy i o tym nie wiemy

W wielu azjatyckich krajach owady stanowią normalny składnik codziennej diety. W Afryce, Amerykach Południowej i Północnej też nikt nie ma nic przeciwko przysmakom z insektów przygotowywanych według specjalnych przepisów.

Szczerze mówiąc, my też ciągle jemy robaki, choć nawet tego nie podejrzewamy. Według statystyk każdy człowiek na świecie co roku zjada około pół kilograma najróżniejszych stworzeń. Oto czym żywimy się. Smacznego!

1. Wciornastki. Konserwy, mrożone szparagi i kapusta są królestwem tych stawonogów. Z badań wynika, że statystyczny człowiek zjada około stu gram wciornastek rocznie. Obrzydlistwo!

2. Mszyce. Kolejne owady, które często można spotkać w mrożonych warzywach. Najbardziej na świecie kochają one szpinak i brokuły, dlatego należy je dokładnie myć.

3. Roztocza. Niestety przed roztoczami w chlebie nikt nie jest w stanie się obronić. Te pajęczaki gnieżdżą się w pszenicy i innych zbożach. Uważa się, że w każdej kromce chleba jest odrobina ukrytego białka.

4. Larwy. Wszystkie konserwy zawierają mikroskopijne larwy owadów. To odpychające, ale jest to jeszcze jeden powód, aby nie kupować i bez tego szkodliwych puszek.

5. Wywilżnowate. Lubisz jeść owoce bezpośrednio na rynku? Jeśli tak, to musisz pogodzić się z tym, że wraz z rodzynkami zjadasz pewną ilość tych niewielkich owadów z rzędu muchówek. Nawiasem mówiąc, w sokach z owoców cytrusowych jest ich zatrzęsienie.

6. Robaki w kukurydzy. Kukurydza konserwowa jest dodawana niemal do każdej popularnej sałatki. Właśnie w niej żerują tzw. robaki kukurydziane… Są w zasadzie niezauważalne gołym okiem, ale są.

7. Słoniki lub ryjkowcowate. Słoników w ogóle nie można dojrzeć. Te owady bardzo sprytnie potrafią się ukryć w warzywach strączkowych i ruszyć w podróż po naszym przewodzie pokarmowym.

Zdjęcie: Vyacheslav Bobkov (Sputnik)
Źródło: pl.SputnikNews.com

Żródło:https://wolnemedia.net/7-owadow-ktore-zjadamy-i-o-tym-nie-wiemy/

O odporność powinniśmy dbać przez cały rok

Większość naszej odporności pochodzi z brzucha, ponieważ większość komórek układu odpornościowego zasiedla właśnie przewód pokarmowy – powiedziała PAP dietetyk medyczny Sandra Ataniel.

Jak podkreśla ekspertka, choć zwiększenie odporności na różnego rodzaju infekcje czy choroby, to temat najbardziej gorący w okresie jesienno-zimowym, to tak naprawdę powinniśmy o to zadbać przez cały rok.

„Większość naszej odporności pochodzi z brzucha i nie jest to teza rzucona tak po prostu. Chodzi o to, że większość komórek układu odpornościowego zasiedla właśnie przewód pokarmowy, więc ten związek z żywieniem jest oczywisty” – powiedziała PAP dietetyk medyczny Sandra Ataniel.

Wśród składników odżywczych, które mają jeden z największych wpływów na naszą odporność, znajdują się głównie witaminy, które mają potencjał przeciwutleniający, czyli są to witaminy: A, C, E oraz D.

Witamina C. jest jednym z najsilniejszych przecwutleniaczy. „Niedobór witaminy C, w związku z tym, że wchodzi ona w skład limfocytów, czyli komórek odporności, zawsze będzie powodował obniżenie odporności” – podkreśliła Ataniel. Przypomniała jednocześnie, że z badań wynika, iż jednorazowe przyjmowanie witaminy C już w czasie przeziębienia, niestety nie przynosi żadnych dodatkowych korzyści.

„Jeżeli regularnie przyjmujemy dawki witaminy C, to ona może jedynie złagodzić objawy i skrócić czas trwania przeziębienia czy też grypy. Więc tak naprawdę musimy dbać o to, aby była ona cały czas profilaktycznie przyjmowana, a już w trakcie trwania choroby to nie jest rozwiązanie niestety” – zaznaczyła.

Ważna jest również witamina A, będąca także bardzo silnym przeciwutleniaczem, która „wymiata” z naszego organizmu wolne rodniki. „Chodzi głównie o prekursor witaminy A czyli beta karoten, który występuje głównie w kolorowych warzywach i owocach tj. brukselka, brokuły, kalafior, papryka” – wyjaśniła ekspertka.

Także niedobór witaminy E obniża odporność. Według dietetyk, źródłem witaminy E są głównie tłuszcze roślinne, szczególnie olej z zarodków pszennych, ale także olej rzepakowy czy słonecznikowy. Równie ważną w odporności jest witamina D, a przede wszystkim D3. Na nią – zdaniem dietetyk – trzeba szczególnie zwrócić uwagę dlatego, że w żywności witaminy D3 wcale nie jest dużo i bardzo ciężko jest dostarczyć w sposób naturalny jej zapotrzebowanie przez cały rok.

„Witamina D3 powstaje z promieni słonecznych w naszej skórze. W naszej szerokości geograficznej – od kwietnia do września – czerpiemy ją po prostu ze słońca. Od września do końca kwietnia jest rekomendacja dla naszej szerokości geograficznej, aby witaminę D3 suplementować i jest to bardzo ważne, ponieważ niedobory tej witaminy są w Polsce niezwykle częste” – podkreśliła dietetyk.

Wpływ na naszą odporność mają także probiotyki i prebiotyki. „Nasza mikroflora jelitowa, która składa się z ponad 600 gatunków różnych mikroorganizmów, dąży do równowagi i jeśli tych mikroorganizmów chorobotwórczych jest więcej, to niestety ta równowaga jest zaburzona i wystąpienie choroby jest dużo większe” – zaznaczyła ekspertka.

Dlatego należy dążyć do tego, żeby dostarczać w naszej diecie sporo probiotyków, czyli wyselekcjonowanych szczepów bakterii, które zasiedlają nasze jelita i pozytywnie wpływają na nasz stan zdrowia. „Probiotyki w żywności możemy znaleźć przede wszystkim w produktach fermentowanych m.in. w kefirze, jogurcie, maślance czy w mleku acydofilnym. Również w kiszonkach, czyli w ogórkach kiszonych i kapuście kiszonej, które w tę zimową porę jak najbardziej są polecane” – dodał dietetyk.

Ważne są również prebiotyki, czyli substancje wprowadzane do pożywienia w celu pobudzania rozwoju prawidłowej flory jelit, które powodują, że mikroorganizmy się nimi odżywiają. Według dietetyk, są to fruktooligosacharydy, które również występują w żywności m.in. w pomidorach, bananach, jęczmieniu, bardzo dużo ilość prebiotyków znajduje się w cykorii czy też w karczochach, dlatego warto włączyć je do swojej diety.

Jeżeli chodzi o ogólne czynniki środowiskowe, które mają wpływ na nasz układ odpornościowy, to oprócz prawidłowego sposób żywienia i utrzymywania prawidłowej masy ciała, dietetyk wymieniła także umiejętność radzenia sobie ze stresem i zwiększoną aktywność fizyczną.

„Ważne jest także umiejętne dostosowanie ubrania do warunków atmosferycznych i chodzi o to, żeby nie tylko ubierać się ciepło, ale też nie przegrzewać organizmu. Ważna jest także profilaktyka zdrowotna, czyli regularne wizyty u lekarza czy wykonywanie badań profilaktycznych” – podsumowała Sandra Ataniel.

Autorstwo: Kamil Szubański
Źródło: NaukawPolsce.PAP.pl

Żródło:https://wolnemedia.net/o-odpornosc-powinnismy-dbac-przez-caly-rok/

Test do identyfikacji zakażeń górnych dróg oddechowych

Test do identyfikacji zakażeń górnych dróg oddechowych stworzono w firmie start-up z Wrocławia. To połączenie elektronicznej aplikacji z medyczną próbką, dzięki któremu w kilka minut można określić, jaka bakteria zaatakowała gardło chorego.

Prezes tej wrocławskiej firmy (SensDx) Tomasz Gondek ocenił, że już w przyszłym roku testy trafią na rynek w Polsce i w Niemczech. Firma chce jest dystrybuować na całym świecie. „Oczywiście test nie zastąpi lekarza, ale na pewno pomoże mu i pozwali szybko stwierdzić, jaki dobrać lek. Okazuje się bowiem, że w antybiotykoterapii tylko 10 proc. stosowanych leków jest właściwie i skutecznie dobranych” – powiedział Gondek.

Pracownicy stworzyli precyzyjne i proste w obsłudze testy do szybkiej diagnostyki patogenów chorobotwórczych. Swoje badania firma prowadzi m.in. w laboratoriach Wrocławskiego Centrum Badań EIT+. Jak wyjaśnił prezes, nowe rozwiązanie polega na połączeniu prostego w obsłudze urządzenia, w którym umieszczone są testy wraz z bezpłatną aplikacją na urządzenia mobilne do łatwego odczytywania wyników. Podkreślił, że test nie jest gadżetem, ale dostępnym w aptece towarem medycznym.

Powiedział, że specjalny czytnik wyników ma kosztować ok. 300 zł, a jednorazowy test ok. 25 zł. „Pacjent może sam wykonać test i np. wysłać jego wynik w formacie pdf do swojego lekarza, który znając typ bakterii atakującej gardło pacjenta będzie mógł wybrać odpowiedni lek” – powiedział Gondek. Dodał, że kolejne cele firmy to opracowanie testów dla infekcji intymnych czy alergenów.

Naukowcy chcą też opracować teksty na potrzeby rolnictwa. „Rolnik będzie mógł zbadać zboże i dowie się z testu, jaki grzyb zaatakował ziarno. Dzięki temu trafnie dobierze opryski czy środek, który zwalczy chorobę płodu rolnego” – wyjaśnił Gondek.

SensDx swoim testem wygrał finał konkursu Innostars, którego inicjatorem jest EIT HEALTH, który został utworzony w 2008 r. przez Europejski Instytut Innowacji i Technologii EIT, niezależny organ Unii Europejskiej. Ze złożonych prawie 100 projektów od pochodzących z Włoch, Portugalii, Grecji, Węgier i Polski firm, do ścisłego finału przeszło jedynie kilka.

W połowie listopada podczas Asia Pacific MedTech Forum, jednego z największych i najważniejszych wydarzeń dla sektora medyczno-technologicznego w Azji, odbyła się premiera pierwszego z produktów diagnostycznych tej polskiej firmy.

Autorstwo: Roman Skiba
Zdjęcie: gfhjkm123 (CC0)
Źródło: NaukawPolsce.PAP.pl  Żródło:https://wolnemedia.net/test-do-identyfikacji-zakazen-gornych-drog-oddechowych/